ઓસ્ટિન – પહેલી સાંજ

અમેરિકા, ઓસ્ટિન

કોન્ગ્રેસ બ્રિજથી પાછા ફરતાં બહુ ખાસ જમવાની ઈચ્છા નહોતી અને ફરી બસમાં ક્યાંયે જવાની ઈચ્છા તો બિલકુલ નહોતી. એટલે, જમવા માટે કોઈ સારી જગ્યા શોધવાને બદલે બસ-સ્ટોપથી હોસ્ટેલ ચાલતાં રસ્તામાં એક ટાકો-શોપમાં જ કંઇક ખાવાનું પસંદ કર્યું. જમીને હોસ્ટેલ પાછી ફરી ત્યાં સુધીમાં લગભગ નવેક વાગ્યા હતાં. રૂમમાં ગઈ તો ત્યાં એક નવી છોકરી આવી હતી. તેની સાથે થોડી વાત થઇ પછી હું હોસ્ટેલનાં લાઉન્જમાં ગઈ. ત્યાં બધાં બેઠાં હતાં અને પબ-ક્રોલિંગ માટે જવા તૈયાર હતાં એટલે હું પણ તેમની સાથે જોડાઈ. તેમાં એક છોકરો સિડનીનો અને બે મેલ્બર્નનાં હતાં એટલે અમને વાત કરવા માટે ઘણાં વિષયો મળી રહ્યાં.

શરૂઆત અમે હોસ્ટેલથી બે મિનિટ ચાલીને જવાય તેવાં એક પબથી કરી. હોસ્ટેલનાં રહેવાસીઓને ત્યાં બે ફ્રી ડ્રિન્ક્સ પણ મળતાં હતાં એટલે બધાંની સૌથી પહેલી પસંદગી એ જ જગ્યા હતી. અમારું લગભગ સાતેક લોકોનું ગ્રૂપ હતું જેમાં હું મેલ્બર્નનાં એક છોકરા સિવાય કોઈને ખાસ ઓળખતી નહોતી. મારી આ ટ્રિપમાં મારાં કોઈ બહુ ખાસ મિત્રો નથી બન્યાં એટલે લગભગ બધાંનાં નામ મને ભૂલાઈ ગયાં છે. પણ, આ કહાની માટે એ મેલ્બર્નનાં છોકરાને આપણે માઈક કહીશું. માઈક એકદમ મળતાવડો હતો અને તેને જ્યાં જાય ત્યાંનાં લોકલ માણસો સાથે ભળી જવાનો અને તેમની સાથે પાર્ટી કરવાનો બહુ શોખ હતો. એટલે, અહીં પણ તેને ત્રણ છોકરીઓ અને એક છોકરો – એમ ચાર કોલેજનાં વિદ્યાર્થીઓનું ગ્રૂપ મળી ગયું. પછી તો બહાર અમે બધાં એ સ્ટુડન્ટસ સાથે બેઠાં. એ ચારે બહુ મળતાવડા હતાં એટલે અમારી વાતો ખૂબ જામી.

થોડી વાર પછી કોઈ નવી જગ્યાએ જવાની વાત થઇ તો અમારાં હોસ્ટેલનાં મિત્રોને રેડ રિવર ડીસ્ટ્રીક્ટ જવું હતું પણ આ કોલેજીયન્સ એ જગ્યાએ વારંવાર જતાં એટલે તેનાંથી કંટાળેલા હતાં. તેમને બીજી કોઈ જગ્યાએ જવું હતું. અંતે મેં અને માઈકે કોલેજીયન્સ સાથે જવાનું નક્કી કર્યું અને બાકી બધાં રેડ રિવર ગયાં. તેમાંથી એક છોકરી હેના ડ્રાઈવ કરીને આવી હતી એટલે એ અમને બધાંને કોઈ નવાં ક્લબિંગ ડીસ્ટ્રીક્ટમાં લઇ ગઈ. બીજી છોકરી ત્યાં પબ્સમાં જવા માટે લીગલ ઉંમરની નહોતી. પણ, એ ઘણી મોટી લાગતી અને તેની પાસે ફેક આઈડી પણ હતું એટલે અમને ક્યાંયે જવામાં વાંધો ન આવ્યો. એ આખી રાત બિલકુલ random હતી. Random in a good way!

હેના બહુ હોશિયાર હતી. અમે જે ક્લબમાં ગયાં હતાં એ એકદમ પેક હતો. પણ, તેનાં પાછળનાં દરવાજેથી બાજુનાં બારમાં આવી-જઈ શકાતું હતું. એટલે, ડ્રિન્ક્સ લેવા અમે બાજુનાં બારમાં જતાં અને પાર્ટી અમે આ હેપનિંગ ક્લબમાં કરતાં. એ ક્લબમાં મ્યુઝિક સાથે વિડીઓઝ પણ ટીવી સ્ક્રીન પર વાગતાં હતાં. મારાં અને માઈક માટે એ પ્લેલિસ્ટ સૌથી bizarre પ્લેલિસ્ટ હતું. અમે પહેલાં ક્યારેય જોયાં ન હોય તેવાં ગીતો વાગી રહ્યાં હતાં. એ ગીતો હતાં એકદમ ગ્રૂવી અને ફન્કી પણ એટલાં વિચિત્ર કે ન પૂછો વાત. પણ અમને તરત જ સમજાઈ ગયું હતું કે, આ પ્લેલીસ્ટ એ આ ક્લબનું એક અલાયદું વાતાવરણ બનાવે છે. તેની વિચિત્રતા જ તેની ખાસિયત છે અને તેમનું એક cult following છે. તેમાં એક ગીત હતું જેનાં વિડીઓ પર અમે બંને ખૂબ હસ્યા હતાં અને તેનો કેચ-ફ્રેઝ અમને બરાબર યાદ રહી ગયો હતો. ‘આઈમ અ રીચ બીચ; આઈમ અ રીચ બીચ’. (પાછાં ફરીને ખબર પડી કે, એ વિડીઓ બનાવ્યો છે એ બેન્ડ છે ‘die anterwood’ અને એ લોકો આવું જ વિચિત્ર મ્યુઝિક અને વિડીઓઝ બનાવે છે)

ત્યાં એ ગ્રૂપનાં છોકરાએ (તેને આપણે ક્રિસ કહીશું) મને ટૂ-સ્ટેપ આવડે છે કે નહીં તે પૂછ્યું. મેં તેને ટૂ-સ્ટેપ એટલે શું એ જણાવવા કહ્યું અને તેણે કહ્યું કે, ત્યાં સાઉથમાં એ ડાન્સ બહુ પ્રખ્યાત છે. એ બહુ સહેલો છે અને લોકો કન્ટ્રી મ્યુઝિક પર એ કરતાં હોય છે. પછી તો મેં તેને એ શીખડાવવા માટે આગ્રહ કર્યો. નસીબજોગે બાજુનાં ક્લબમાં – જ્યાંથી અમે ડ્રિન્ક્સ લેતાં હતાં ત્યાં, કન્ટ્રી મ્યુઝિક ચાલતું હતું. જો કે, ત્યાંની રાત સમાપ્ત થવા આવી હતી એટલે છેલ્લી અડધી કલાક જેવો સમય જ્યાં સુધી ક્લબ ચાલુ રહ્યો ત્યાં સુધી અમે ટૂ-સ્ટેપ ડાન્સ કર્યો. પછી ત્યાંથી અમને હેના બીજા એક ક્લબમાં લઇ ગઈ. તેની આઉટડોર પાર્ટી બહુ જ મસ્ત હતી. જો કે, ગરમી મારાં માટે એટલી અસહ્ય હતી કે, એટલી રાત્રે પણ હું એ ગરમીમાં ઓગળી રહી હતી. પણ, ત્યાં ડીજે સાથે સ્ટેજ પર એક માણસ ટી-શર્ટ વિના ડાન્સ કર્યો હતો. એટલો સરસ કે, તેને જોઇને કોઈ પણને વધુ નાચવાનું જોર આવી જાય! હેનાએ મને તેનાં વિશે વધુ કહ્યું હતું કે, એ ડીજે ખરેખર એટલો સારો નથી પણ એ ડીજે અને તેની સાથે આ ડાન્સરની જોડીનાં જ પૈસા છે! તેનાં મ્યુઝિક સાથે આ એટલો સારો ડાન્સ કરે છે કે, એ બંનેની ખૂબ માંગ છે ઘણાં બધાં કલબ્સમાં.

એ સ્થળેથી પછી હેના અને બીજી છોકરી બંને અલગ પડી ગયાં અને હું અને માઈક ક્રિસ અને તેનાં ફ્લેટ-મેઇટ સાથે બીજા એક નાના બારમાં ગયાં. ત્યાં મસ્ત પૂલ ટેબલ અને ડાર્ટ-બોર્ડ હતાં એટલે શરૂઆતમાં તો અમે ફક્ત રમતો રમ્યાં. પછી હું થાકી પણ તેમને હજુ પાર્ટી કરવી હતી એટલે હું લિફ્ટમાં વહેલી હોસ્ટેલ જતી રહી. પછીનો દિવસ ઓસ્ટિનમાં મારો છેલ્લો આખો દિવસ હતો એટલે એ દિવસે સવારે મારે થોડું વહેલું પણ ઊઠવું હતું અને સાઉથ કોંગ્રેસ નામની એક પ્રખ્યાત જગ્યાએ જવું હતું.

વીવા! લાસ વેગસ

અમેરિકા, લાસ વેગસ

વેગસનો એક સૌથી અગત્યનો નિયમ છે – “What happens in Vegas, stays in Vegas”. અર્થાત વેગસમાં જે કંઈ થાય તેની વાત વેગસથી નીકળ્યા પછી ન થવી જોઈએ. જો કે, છેલ્લી પોસ્ટમાં મેં દેખીતી રીતે જ તેનું ઉલ્લંઘન કર્યું છે. પણ, થોડી હદે આ પોસ્ટમાં એ અનુસરવામાં આવશે. ;) વાચકોમાંથી જે વેગસ ગયા છે તેમને આનું મહત્ત્વ ખબર જ હશે. તેમાંયે જો નજીકમાં નજીકનાં મિત્રો ઉર્ફે ‘પાર્ટનર્સ ઇન ક્રાઇમ’ સાથે બેચલર્સ પાર્ટી માટે વેગસ ગયાં હો તો તો ખાસ. બાકીનાંને જશો ત્યારે આપોઆપ સમજાઈ જશે. મારાં માટે જો કે, વેગસની પાર્ટનર્સ-ઇન-ક્રાઇમ સાથેની સફર હજુ બાકી છે. પણ, હું એ વિચારી શકું છું અને એ વિચારમાત્ર મને ઉત્સાહિત કરી મૂકે છે. એનીવે, અત્યારે તો આ થઇ ચૂકેલા અનુભવની વાત આગળ વધારું.

અમે ચેપલથી નીકળીને સીધા એક મહાકાય હોટેલનાં પાર્કિંગ-લોટમાં ઊતર્યા. એ હતી પ્રખ્યાત ‘વિન રીઝોર્ટ કોમ્પ્લેક્સ’માંની વિન (Wynn) હોટેલ. રાયનનો કોઈ લોકલ મિત્ર ક્રિસ અમને ત્યાં મળવાનો હતો. તેણે અમારાં માટે ત્યાંનાં પ્રખ્યાત ‘એક્સેસ’ નાઈટક્લબમાં ફ્રી એન્ટ્રીની વ્યવસ્થા કરી હતી. અમે અંદર ગયાં ત્યારે બધું ભીડ નહોતી પણ અડધી જ કલાકમાં ક્લબ લગભગ પેક થઇ ગયો હતો. ત્યાં શરૂઆતમાં એક ઘટના બની જેનાં પર આખી બસનાં વિવિધ મંતવ્યો હતાં. અમે એન્ટ્રી લેતાં હતાં ત્યારે પેલાં ત્રણ જર્મન છોકરીઓનાં ગ્રૂપને અટકાવવામાં આવ્યું. થોડી વાર પછી ખબર પડી કે, તેમને ક્લબમાં એન્ટ્રી નહોતી આપવામાં આવી. એટલું જ નહીં, પણ તેમનાં ખોટાં એઇજ-પ્રૂફ આઈડી લઈ લેવામાં આવ્યા હતાં. Burn! મને અંગત રીતે તેમનાં માટે કોઈ જ પ્રકારની દયા નહોતી આવી. જો કે, ઘણાં મિત્રો તેમનાં માટે દુઃખી થયાં હતાં – ખાસ એટલા માટે કે, તેમનાં આઈડી લઇ લેવામાં આવ્યા અને ત્યાર પછી દરેક જગ્યાએ તેમનાં માટે એન્ટ્રી લેવાનું અઘરું થઇ પડવાનું હતું.

એ ચર્ચા જો કે એન્ટ્રી-લાઈન પૂરતી સિમિત રહી. અંદર જઈને તો બધાં જલસા કરવામાં મશગુલ થઇ ગયાં હતાં. એ નાઈટક્લબ દુનિયાનાં સારામાં સારા નાઈટ-ક્લબ્સમાંનો એક છે. ત્યાં કોઈ પ્રખ્યાત ડી.જે. એ રાત્રે આવ્યો હતો અને એ તેની song-mixing quality પરથી ચોખ્ખું દેખાઈ આવતું હતું. એ સ્થળનું સૌથી મોટું આકર્ષણ તેનો આઉટડોર એરિયા હતો. એવું સુંદર આઉટડોર સેટિંગ મેં પહેલાં ક્યાંયે નથી જોયું. ત્યાં પણ બાથરૂમમાં સાન ડીએગોની જેમ એક બહેન ઘણો બધો સામાન – પરફ્યુમ્સ, મેઇક-અપ વગેરે લઈને ઊભા હતાં અને થોડાં ઘણાં પૈસા માટે લોકોને હાથ લૂછવામાં વગેરેમાં મદદ કરી રહ્યાં હતાં. Super weird! પણ, અમે સાન ડીએગોનાં અનુભવ પછી થોડાં ઘણાં ટેવાઈ ગયાં હતાં. અમારી પ્રિ-ડ્રિન્ક્સની સ્ટ્રેટેજી મોટાં ભાગે સફળ થઇ હતી. ત્યાં ક્લબમાં મોટાં ભાગનાં મિત્રોએ બેથી વધુ ડ્રિન્ક્સ નહોતાં ખરીદ્યાં.

વેગસ બાબતે રાયને અમને ઘણી અગત્યની બાબતો સમજાવી હતી જે કદાચ ભવિષ્યનાં મુલાકાતીઓને મદદરૂપ થાય. વેગસ લોકો બે વસ્તુઓ માટે જતાં હોય – જુગાર અને/અથવા પાર્ટી. જો ફક્ત પાર્ટી માટે જતાં હો તો વેગસ કદાચ સૌથી મોંઘી જગ્યાઓમાંની એક છે. પણ, તેને સસ્તું બનાવવાની એક તરકીબ છે. જ્યારે જુગાર રમતાં હો ત્યારે ફ્રી ડ્રિન્ક્સ સર્વ કરવામાં આવતાં હોય છે કારણ કે, જેમ લોકો વધુ પીતાં જાય તેમ વધુ ભાન ગુમાવતાં જાય અને તેનાંથી કસીનોઝને ફાયદો થાય. પણ, એ સૌથી સારામાં સારી તરકીબ પણ છે. જે-તે સમયે થોડામાં થોડી કિંમતનું ગેમ્બલ કરીને જો બને તેટલો વધુ સમય રહી શકો તો તમે સતત ફ્રી ડ્રિન્ક્સનો લાભ ઊઠાવી શકો. તમે પહેલી વખત જેની રીક્વેસ્ટ કરી હોય એ જ ડ્રિંક તમને ત્યાં રહો ત્યાં સુધી સર્વ કરવામાં આવશે. એ રીતે પ્રીમિયમ ડ્રિન્ક્સનો પણ લાભ ઊઠાવી શકાય અને જો પહેલી એક-બે વખત વેઈટર/વેઈટ્રેસને જો તગડી ટિપ આપો તો તમને રહો ત્યાં સુધી પ્રીમિયમ ડ્રિન્ક્સ મળતાં રહેશે. બીજી નસીહત એ કે, તમારી હોટેલમાં તમારાં રૂમ સુધી કેમ પહોંચાય છે એ બરાબર સમજી લેવું. ત્યાંની લગભગ દરેક હોટેલ્સનાં રૂમ એ રીતે ગોઠવવામાં આવ્યા છે કે, તમે સહેલાઇથી ખોવાઈ જાઓ. તેનો હોટેલ્સને ફાયદો એ કે, જો તમે ટલ્લી હો અને તમને રૂમ ન મળે તો તમે ફરી પાછાં કસીનો જશો અને વધુ દાવ લગાવશો. વળી, રૂમ્સવાળા ફ્લોર પર સામાન્ય રીતે મદદ લેવા માટે બહુ સ્ટાફ પણ જોવા નહીં મળે એટલે રૂમ શોધવો અઘરો થઇ પડશે.

આ હતી રાયનની ટિપ્સ અને હવે પછી મારી અંગત અનુભવની ટિપ્સ. ત્યાં સમયનું ખાસ ધ્યાન રાખવું. બીજા દિવસે ચેક-આઉટ કરવાનું હોય તો તો ખાસ! દિવસ છે કે રાત એ જાણવું બહુ અઘરું છે ત્યાં કારણ કે, કસીનોઝમાં ક્યાંયે બારીઓ નહીં જોવા મળે અને દિવસ હોય કે રાત કસીનોઝમાં અંદર એટલો જ ઝળહળાટ અને એટલો જ પ્રકાશ રહેશે એટલે મગજ સમય નોટિસ નહીં કરી શકે. દિવસની રાત અને રાતનો દિવસ થયો એ સમય જોશો નહીં ત્યાં સુધી નહીં ખબર પડે. જો મોટાં ગ્રૂપમાં ગયાં હો અને બધે સાથે ફરતાં હો તો અલગ-અલગ ટેક્સી લેવા કરતાં એક લિમોઝીન હાયર કરવી વધુ સસ્તી પણ પડશે અને વધુ યાદગાર પણ. ત્યાંનાં બફેનો લન્ચ, ડિનર અથવા બ્રેકફસ્ટ માટે લાભ અચૂક લેવો. અમને એક બ્રેકફસ્ટ ફ્રી મળ્યો હતો. એટલી બધી વેરાઈટી કે, લગભગ પાંચેક મિનિટ અમે ચાલતાં રહ્યાં તો પણ ઓપ્શન્સ પૂરા ન થયાં! આ વાંચનારા મોટાં ભાગનાં લોકોને પાર્ટીઝ ગમતી હશે પણ તમે પાર્ટી-એનિમલ નહીં હો. જો તમે વેગસની ટ્રિપ પ્લાન કરતાં હો અને જુગારમાં રસ ન હોય તો વધુમાં વધુ બે રાત અને ત્રણ દિવસ વેગસ માટે પૂરતાં છે. એટલામાં તમે ત્યાંથી નીકળવા માટે આતૂર થઈ ચૂક્યા હશો.

વેગસની પહેલી રાત મારાં માટે બહુ સુંદર રહી હતી. હું આખી રાત પ્રમાણસર buzzed-on રહી હતી. કંટાળો આવે એટલી ઓછી પણ નહીં અને કંઈ યાદ ન રહે એટલી વધુ પણ નહીં. લોકો બાર-એક વાગ્યા આસપાસ એક્સેસમાંથી  બહાર નીકળીને જૂદી-જૂદી જગ્યાઓએ જવા લાગ્યા હતાં. હું જે ગ્રૂપ સાથે હતી એ ગ્રૂપમાં અમે બધાં લગભગ સાડા ચાર સુધી સાથે રહ્યાં હતાં. પછી એકસાથે જેમ મળતી જાય તેમ અલગ-અલગ ટેક્સીમાં બેસવા લાગ્યાં અને હોટેલ તરફ પ્રયાણ કર્યું. અમુક વચ્ચેથી જૂદા રસ્તે ગયાં અને મેકડોનલ્ડમાં મુકામ કર્યો અને પછી હોટેલ આવ્યાં અને અમે બાકીનાં સીધાં જ અમારાં રૂમ તરફ ગયાં. પાંચેક વાગ્યે હું ઊંઘી અને સાડા નવ આસપાસ ઊઠી. બહુ હેંગઓવર નહોતો પણ પૂરતી ઊંઘનાં અભાવે થોડો થાક લાગ્યો હતો. બાર વાગ્યે અમુક છોકરીઓએ ડાઉન-ટાઉન વેગસમાં શોપિંગ/વિન્ડો-શોપિંગ માટે જવાનું નક્કી કર્યું અને બાકીનાંએ મોટાં ભાગે આરામ કર્યો અથવા જૂદા-જૂદા કસીનોઝ તરફ પ્રયાણ કર્યું. હું કેલી સાથે શોપિંગ માટે ગઈ પણ એ ખોટો નિર્ણય હતો. હું વેગસ સ્ટ્રિપ પર બહાર ગઈ હોત અને કસીનોઝ એક્સ્પ્લોર કર્યાં હોત તેની કદાચ મને વધુ મજા આવી હોત.

એ રાત્રે જે લોકો સર્ક-ડિ-સોલેઇ માટે જવાનાં હતાં એ બધાંએ પાંચ વાગ્યે તૈયાર થઈને પાર્કિંગમાં નિર્ધારિત જગ્યાએ મળવાનું હતું. એ શો આરિયા ગ્રાન્ડ હોટેલમાં હતો. મારે શો નહોતો જોવો પણ બધાં સાથે પાર્ટી-બસનો અનુભવ લેવો હતો અને આરિયા અને નજીકનાં બીજા સ્થળો એક્સપ્લોર કરવા હતાં એટલે મેં તેમની સાથે જવાનું નક્કી કર્યું પણ પછી વેગસ પોતાની રીતે એક્સ્પ્લોર કર્યું. કદાચ એ ટ્રિપનો મારો ખોટામાં ખોટો નિર્ણય અને અનુભવ…

રૂટ-૬૬ અને વેગસ

અમેરિકા, લાસ વેગસ

ગ્રાન્ડ કેન્યનનાં બંને દિવસોમાં જ્યારે પણ ઇન્ટરનેટ મળે અને મેસેજિસ ચેક કરું ત્યારે વિચિત્ર લાગણી અનુભવાતી. My sense of time was completely lost. મોટાં ભાગની ટ્રિપમાં મને કોઈ તારીખ કે અઠવાડિયાનો દિવસ પૂછે તો હું કહી ન શકું. ઘડિયાળ પર મારું ધ્યાન ફક્ત અલાર્મ સેટ કરવા જેટલું જ જતું અને બાકીની બધી માહિતી મગજ આપોઆપ ફિલ્ટર કરી લેતું. ગ્રાન્ડ કેન્યનવાળા બંને દિવસો દિવાળી અને બેસતા વર્ષનાં હતાં એટલે જયારે મેસેજિસ ચેક કરતી ત્યારે બધાંનાં દિવાળી અને બેસતાં વર્ષનાં મેસેજ આવેલાં હોય અને મને યાદ પણ ન હોય અને ખબર પણ ન હોય કે આજે એ દિવસો છે. હું યંત્રવત બધાંને જવાબ આપી દેતી પણ મગજમાં એ માહિતી પણ ખાસ રજીસ્ટર નહોતી થતી.

ગ્રાન્ડ કેન્યનથી વેગસ જવા માટે નીકળ્યાં ત્યારે અમને ઐતિહાસિક રૂટ-૬૬નાં એક ભાગ પરથી લઇ જવામાં આવ્યા હતાં. ત્યાં હવે ખાસ કંઈ રહ્યું નહોતું. એક નાની જેઈલ, બે જૂની ગાડીઓ વગેરે ફક્ત યાદગીરી પૂરતાં રાખવામાં આવ્યા હતાં. ત્યાંથી અમે વેગસનાં મૂડમાં આવવાની શરૂઆત કરી હતી. બધાંએ બે સેન્ટની સ્ક્રેચી લોટો ટિકિટ ખરીદવા માંડી હતી. :D એ વિસ્તાર એકદમ ઉજ્જડ હતો. જ્યાં સુધી નજર જાય ત્યાં સુધી ખુલ્લાં મેદાન અને થોડાં છૂટા-છવાયાં થોર. વેગસ પહોંચતાં પહેલાં અમે વોલ-માર્ટની અમારી ટ્રિપની બીજી વખતની મુલાકાત લીધી. રાયને બધાંને યાદ કરાવ્યું કે વેગસમાં બધું જ પ્રીમિયમ-પ્રાઈસ્ડ હશે એટલે અહીંથી પ્રિ-ડ્રિન્ક્સ માટે આલ્કોહોલ ખરીદી લેવું જોઈએ. અમારે લન્ચ પણ ત્યાં જ આસપાસ કરી લેવાનું હતું. વોલમાર્ટમાં અંદર તો ફૂડ-ઓપ્શન્સ હતાં જ. પણ, સાથે તેની આસપાસ સબવે, ટાકો બેલ વગેરે પણ હતાં. સૌથી પહેલાં અમે બધાં વોલમાર્ટ ગયાં. ત્યાં આલ્કોહોલનાં ભાવ જોઈને હું દંગ રહી ગઈ. ઓસ્ટ્રેલિયા કરતાં ત્રીજા ભાગનાં ભાવ! મેં પ્રીમિયમ વોડ્કાની એક બોટલ અને બે મિક્સર ખરીદ્યાં. લન્ચ માટે બહાર નીકળતી વખતે કેલી, જેક (હોબ્સ) અને હું ભેગાં થઇ ગયાં. કેલી તેનો હાલોવીન કોશ્ચ્યુમ લેવામાં એટલી તન્મય હતી કે, આલ્કોહોલ લેવાનું ભૂલી ગઈ અને જેકે આલ્કોહોલ તો લીધું પણ મિક્સર લેવાનું ભૂલી ગયો હતો એટલે એ બંનેએ મારી દૂરંદેશીને એ દિવસે ખૂબ બિરદાવ્યા.  લન્ચ પતાવીને અમે બસ પાસે પહોંચ્યા ત્યારે સીન જોરદાર હતો. બેગ રાખવા માટે નીચે ત્રણ કમ્પાર્ટમેન્ટ હતાં તે ત્રણેમાં બેગ્સ પથરાયેલી પડી હતી. તેમાંથી એક બને તેટલો ખાલી કરીને તેમાંની બેગ્સ બીજાં બેમાં શિફ્ટ કરવામાં આવી રહી હતી. જગ્યા બને ત્યાં અમારી આલ્કોહોલની બોટલ્સ રખાઈ રહી હતી. આખી બસનાં દરેકે એવરેજ બે બોટલ ખરીદી હતી. That was crazy and hilarious!

બસમાં પરફેક્ટ મૂવિ લગાવવામાં આવ્યું હતું. ‘હેન્ગઓવર’. એ પત્યું કે, તરત અમે વેગસમાં દાખલ થવા લાગ્યાં હતાં. અમે જેમ અંદર જતાં ગયાં એમ સ્વાભાવિક રીતે જ બધાં વધુ ને વધુ ઉત્સાહિત થતાં ગયાં. અમારે બહાર જવા માટે સાત વાગ્યે તૈયાર રહેવાનું હતું અને અમે હોટેલ પહોંચ્યાં ત્યાં સુધીમાં સાડા ચાર થઇ ચૂક્યા હતાં. રાયન બધાંને ચાવી આપે અને અમે રૂમમાં જઈએ ત્યાં સુધીમાં બીજી અડધી કલાક થઇ જ જાય. હું સમય પર બરાબર મીટ માંડીને બેઠી હતી. કારણ કે, મને તૈયાર થતાં ઓછામાં ઓછી બે કલાક થાય તેમ હતું. શાવર લઈને વાળ સૂકાય ત્યાં સુધી રાહ જોવાની અને પછી સ્ટ્રેઈટનિંગ માટે બીજી ૪૫ મિનિટ વત્તા ૨૦ મિનિટ મેઇક-અપની. સમય કટોકટ થવાનો હતો પણ મેનેજેબલ હતું. પણ, ત્યાં તો દૂકાળમાં અધિક-માસનાં સમાચાર આવ્યાં. હોટેલે અમારાં ગ્રૂપને કોઈ બીજા ગ્રૂપ સાથે મિક્સ-અપ કરી દીધું હતું એટલે કી-કાર્ડ ફરી બનાવવા પડે તેમ હતાં. બધું પાર ઉતારતાં પોણીથી એક કલાક જેવો સમય લાગવાનો હતો. આ સાંભળીને મારું મગજ સીધું પેનિક-મોડમાં જતું રહ્યું. પણ, પરિસ્થિતિ તો હતી એ જ હતી. તેમાં કંઈ ફેરફાર થવાનો ન હતો એટલે મેં મગજ થોડું કાબૂમાં લીધું અને બધાં સાથે સ્ટારબક્સ તરફ ગઈ. સ્ટારબક્સ એ બે દિવસ અમારું મક્કા-મદીના હતું કારણ કે, એ હોટેલમાં વાઈ-ફાઈ પેઈડ હતું. અફકોર્સ! વેગસ. :P અને અમે બધાં બજેટ ટ્રાવેલર્સ એટલે સ્ટારબક્સનાં ઇન્ટરનેટ વડે બે દિવસ નિભાવ કર્યો.

થોડી વાર તો અમે હોટેલમાં આવ્યા છીએ કે શોપિંગ- ડિસ્ટ્રીક્ટમાં એ જ ખબર ન પડે. ત્યાં બધે દૂકાનો જ દૂકાનો હતી. સવા પાંચે અમારાં કી-કાર્ડ્સ તૈયાર થયાં એટલે અમે રૂમ તરફ ગયાં. કેલીએ દસ મિનિટમાં શાવર પતાવ્યો અને પછી હું ગઈ. હું મારાં વાળ બ્લો-ડ્રાય કરતી હતી ત્યારે તેણે અમારાં બંને માટે ડ્રિન્ક્સ બનાવ્યાં. એ દિવસે ખરેખર I was racing against time. હું એ બબાલમાં હતી ત્યાં અચાનક મને લાઈટ થઇ અને મેં દિવસ જોયો. shit! મારાં ડેડનો બર્થ-ડે! ભારતમાં તો ત્યારે એ દિવસ પૂરો થઈ ચૂક્યો હતો અને મારી આંખમાં પાણી આવી ગયાં. ડેડનો બર્થ-ડે મને ક્યારેય ન ભૂલાય અને એ દિવસે ભૂલાઈ ગયો હતો. થોડી વારમાં જેક અમારાં રૂમમાં આવ્યો કારણ કે, અમારી પાસે મિક્સર હતાં. રૂમમાં વાઈ-ફાઈ નહોતું પણ જેકનાં ફોનમાં હતું. તેણે થોડો સમય તેનાં ફોનને હોટસ્પોટ બનાવ્યો અને મેં ફટાફટ ડેડને મેસેજ કર્યો. પછી તો અમારી ત્રણેની નાનકડી રૂમ-પાર્ટી જામી. હું તૈયાર થતાં થતાં પીતી રહી અને થોડી થોડી વારે બહાર આવતી રહેતી. બધાં રૂમમાં આવતાં જતાં રહેતાં હતાં. મારું તૈયાર થવાનું કામકાજ પણ સમયસર પતી ગયું અને સાત વાગ્યે અમે બહાર નીકળ્યાં. લોબીમાં અમે ઘણાં બધાં એક સાથે થઇ ગયાં હતાં એટલે એક મોટાં અરીસા પાસેથી પસાર થતાં જેકનાં ફોનમાં અમે ઘણાં બધાં ગ્રૂપ-ફોટોઝ લીધાં. પછી સીધાં બસ તરફ ગયાં. અમારો પહેલો મુકામ પેલી પ્રખ્યાત મોટી વેગસ સાઈન હતી. તેની નીચે અમારે ગ્રૂપ-ફોટો લેવાનો હતો. બધાં મસ્ત તૈયાર થયેલાં હોય એટલે ફોટો માટે એ પરફેક્ટ દિવસ હતો.

ત્યાર પછી ડિનર માટે અમે એક રેસ્ટોરાં ગયાં. ત્યાં ડ્રિન્ક્સ પણ સ્ટ્રોંગ અને પ્રમાણમાં સસ્તા હતાં એટલે બધાંએ ડ્રિન્કિંગ ગેઇમની શરૂઆત કરી દીધી હતી. ટાર્ગેટ હતો To get drunk enough to be drunk when we are out clubbing but to stay sober enough so that we aren’t denied entry because we are too drunk. Hah! ત્યાંનું કામકાજ પત્યું એટલે બધાં ક્લબિંગ માટે ઊતાવળા થવા લાગ્યા હતાં. પંદરેક મિનિટમાં અમે વેગસ સ્ટ્રિપ પર પહોંચ્યાં. એક પછી એક રાયન બધાં કસીનો, તેનાં માલિકો અને તેમની પ્રખ્યાત દંતકથાઓનો અમને પરિચય આપવા લાગ્યો. વેગસ સ્ટ્રિપનાં અંતે થોડાં વેડિંગ-ચેપલ છે જ્યાં તમે દાખલ થતાં સાથે જ લગ્ન રજીસ્ટર કરી શકો. જ્યાં બ્રિટની સ્પિયર્સે તેની પ્રખ્યાત ભૂલ કરી હતી. એ ચેપલ પતે પછી આગળ ખાસ કંઈ નથી. તેવી એક શાંત ગલીમાં બસ ઊભી રહી અને માર્કસ (ડ્રાઈવર) ચાલવા લાગ્યો. તેની પાછળ રાયન ગયો. અમને કોઈને ખબર નહોતી શું થઇ રહ્યું છે એ. થોડી વારમાં અમને કહેવામાં આવ્યું કે, માર્કસે એ દિવસે તેનાં સામાન્ય ડ્રાઈવિંગ ટાઈમ કરતાં ઘણું વધુ ડ્રાઈવ કરી લીધું છે અને એટલે હવે એ ડ્રાઈવ કરવા નથી માંગતો. અમારે ત્યાંથી આગળ જવા માટે રાયને અન્ય ટ્રાન્સપોર્ટની વ્યવસ્થા કરવી પડશે. એક પછી એક અમે બસમાંથી ઊતરવા લાગ્યાં અને રાયનને ફોલો કરવા લાગ્યાં. પાંચેક મિનિટમાં અમે એ ગલીમાંથી બહાર નીકળ્યા અને વેગસ સ્ટ્રિપ પર ચાલવા લાગ્યાં ત્યારે રાયને બૂમ પાડીને ફટાફટ બધાંને એક ચેપલમાં અંદર જવા કહ્યું. એ એરિયા સુરક્ષિત નહોતો અને અમારે બધાંએ જેમ બને તેમ જલ્દી પેલાં ચેપલમાં દાખલ થવું જોઈએ તેવી સૂચના આપવામાં આવી.

અમે બધાં અંદર એક રૂમમાં ગયાં પછી ચેપલનો દરવાજો બંધ કરી દેવામાં આવ્યો હતો અને કોઈને કંઈ સમજાતું નહોતું. અમારામાંનાં કેટલાંક થોડાં ગભરાઈ ગયાં હતાં અને બાકીનાં વેગસની પહેલી રાત્રે આવું નાટક થાય તેનાંથી નાખુશ હતાં. અમારે જલ્દી પાર્ટીની શરૂઆત કરવી હતી. કોઈ ચેપલમાં પૂરાઈ નહોતું રહેવું. પણ પાંચેક મિનિટમાં એલ્વિસ પ્રેસ્લીનું એક પ્રખ્યાત ગીત “વીવા લાસ વેગસ” શરુ થયું. ધીમે ધીમે અવાજ વધતો ગયો અને OMG! ત્યાં એક વ્યક્તિ એલ્વિસનાં અવતારમાં તેની નકલ કરતો ગાઈ રહ્યો હતો. અને અમને તરત જ ખબર પડી ગઈ કે, એ અમારી ટ્રિપનું મોટું સરપ્રાઈઝ હતું જેનાં માટે અમે શરૂઆતમાં દસ ડોલર આપ્યા હતાં. વેગસમાં અમારું સ્વાગત પ્રેસ્લી દ્વારા થયું હતું which was epic! અને ત્યાર પછી ચેપલ વેડિંગ કેવી હોય તેનો સ્વાદ ચખાડવા માટે અમારાં ગ્રૂપમાંથી એક છોકરો અને એક છોકરી, જેક અને કેલી બંને મારાં મિત્રોને પસંદ કરવામાં આવ્યા હતાં અને પ્રેસ્લીએ તેનાં હાસ્યાસ્પદ wedding-wows બોલાવીને તેમનાં ખોટાં લગ્ન કરાવ્યાં હતાં. તેનાં અંતે તેમણે ફેઇક વેડિંગ સર્ટિફિકેટ પણ આપવામાં આવ્યા હતાં. એ વેગસનું અમારું ગ્રાન્ડ-વેલ્કમ હતું અને ત્યાર પછી અમારી પાર્ટીઝની શરૂઆત થવાની હતી.

ફીનિક્સ – સ્કોટ્સડેલ

અમેરિકા, ફીનિક્સ

સાન ડીએગોથી અમારે સવારે સાત વાગ્યા આસપાસ ફીનિકસ જવા નીકળવાનું હતું. આગલાં દિવસે જ રાયને અમને કહી રાખ્યું હતું કે, આવતી કાલે તમારો પાસપોર્ટ તમારી સાથે ઉપર રાખજો. ત્યાંથી ફીનિક્સ જતાં શરૂઆતમાં જ અમે યુ.એસ.એ અને મેક્સિકોની બોર્ડર પાસેથી પસાર થતાં હતાં. ત્યાંથી જેમ જેમ એરિઝોના નજીક આવતાં ગયાં તેમ રાયને અમને એક બહુ રસપ્રદ માહિતી આપી. “તમને પેલી વાડ દેખાય છે? બસ એટલાં કદની આ મેક્સિકન બોર્ડર છે. એક સામાન્ય માણસ આરામથી કૂદીને એક તરફથી બીજી તરફ જઈ શકે એટલી નીચી. ત્યાં જો કે, એકદમ હેવી આર્મી પેટ્રોલિંગ હોય છે હંમેશા. તમારે જો બંદૂકધારી સામાન્ય ક્રેઝી અમેરિકનને જોવો હોય તો એ આ વિસ્તારમાં જોવા મળશે તેનાં પૂરેપૂરા ચાન્સ છે. ઘણાં ક્રેઝી અમેરિકન્સ દેશભક્તિને અહીં કંઇક વધુ પડતાં જ ગંભીરતાથી લે છે. એટલે તેમનાં મત મુજબ તેમનાં દેશની ઈલ્લીગલ-ઇમિગ્રન્ટસથી રક્ષા કરવાની તેમની ફરજ છે. એટલે, બંદૂક લઈને પોતે બોર્ડર પાસે ઊભા રહે.” એ જ કારણથી એ વિસ્તારમાં ચેકિંગ પણ ઘણું કડક હતું. એટલે એરિઝોનાની હદની અંદર જતાં પાસપોર્ટ ચેકિંગ પણ થાય તેવું અમને આગલાં દિવસે કહેવામાં આવ્યું હતું. જો કે, અમને અટકાવવામાં નહોતાં આવ્યાં ક્યાંયે અને અમે બહુ સરળતાથી એરિઝોનામાં અંદર આવી ગયાં હતાં.

ફીનિકસ પહોંચતા રસ્તામાં રાયને એક આઈસ-બ્રેકર પ્રવૃત્તિમાં બધાંને પરોવ્યા. સ્પીડ-ડેટિંગ જેવું. બારી પાસે બેઠેલાં દરેક બેઠાં રહે અને આઈલ સીટ પોતાની સીટથી બે સીટ આગળ મૂવ થતી રહે અને જે કોઈ વ્યક્તિ પાસે આવે તેની સાથે તમારે વાત કરવાની. આવું ત્રણેક વખત થયું પછી તેણે એક નવો નિયમ કહ્યો. એ સમયે જે કોઈ તમારી પાસે બેઠું હોય તેની ઓળખાણ તમારે આપવાની અને તમારાં પોતાનાં વિશે ત્રણ વસ્તુઓ કહેવાની તમારું રિલેશનશિપ સ્ટેટસ, તમારી સૌથી પ્રિય જગ્યા/ગામ/દેશ અને તમે જેની સાથે સંકળાયેલા હો તેવી એક શર્મનાક (embarrassing) વાત. આ રમત એટલી લાંબી ચાલી હતી કે, તેમાં વચ્ચે હું થોડી વાર ઊંઘી પણ ગયેલી. જો કે, મજા ખૂબ આવી હતી અને લોકોને એકબીજાને ઓળખવાનો પહેલો મોકો મળ્યો હતો કે, જ્યારે બધાં એકસાથે હોય.

ત્યાર પછી અમને અમારી પહેલી વોલમાર્ટની મુલાકાતનો લ્હાવો પણ મળ્યો અને લોકોએ સૌથી પહેલી દોટ મૂકી ‘ગન્સ’ સેક્શન તરફ. એક સામાન્ય નોન-અમેરિકન વ્યક્તિ માટે જનરલ-સ્ટોરમાં ગન મળવી એ અચરજની વાત જ હોય તેવું માનું છું. જો કે, ગન ઉપાડવા બાબતે રાયને બહુ સારી રીતે બધાંને હિન્ટ આપેલી કે, “સંભવિત મર્ડર-વેપન પર કોઈ પોતાની ફિંગરપ્રિન્ટ શું કામ છોડવા ઈચ્છે એ મને નથી સમજાતું.” છતાં ઉત્સાહીઓ સ્વાભાવિક રીતે જ ગન હાથમાં લઈને ફોટો પડાવતાં હતાં. બીજું અચરજ હતું ઈલેક્ટ્રોનિક કાર્ટમાં બેસીને ત્યાં ફરતાં જાડાં-પાડા અદોદળા લોકો. અમારાં મિત્ર જોશે તો રીતસર આવાં જૂદા-જૂદા નમૂનાનાં ફોટોઝનો એક આલ્બમ બનાવેલો “પીપલ ઓફ વોલમાર્ટ” (ભાગ-૧ અને ૨!) ત્યાં મોટાં ભાગે બધાંએ મુખ્ય કામ હાલોવીન કોશ્ચ્યુમ શોધવાનું કર્યું હતું. એક કલાકનાં બ્રેકમાં બધાંએ ત્યાં ફરીને લન્ચ કર્યું અને ફીનિકસ તરફ આગળ વધ્યા. ત્યાં ઠેર ઠેર મેક્સિકો/એરિઝોનાનાં પેલાં આઇકોનિક લાંબા થોર દેખાવા લાગ્યા હતાં. તેનાં વિશે પણ રાયને ઘણી રસપ્રદ વાત કહી હતી.

રાયનનાં કહેવા પ્રમાણે એ દરેક થોરનું આયુષ્ય સો વર્ષનું હોય છે અને નેટિવ અમેરિકન (રેડ-ઇન્ડિયન) સંસ્કૃતિમાં એ દરેક થોર બરાબર એક વ્યક્તિ માનવામાં આવે છે. એરિઝોનામાં એ થોર કાપવા ગેરકાનૂની છે અને કદાચ ખૂબ મોંઘા પણ. એટલે, લોકો બાંધકામ માટે જમીન લે ત્યારે તેમની જમીનમાં આવા થોર ન હોય તેનું ખાસ ધ્યાન રાખતા હોય છે. ફીનિકસમાં કોઈ બહુ સારી યુનિવર્સિટી છે. એટલે, આખું શહેર લગભગ યુવાનોથી જ ભરેલું છે. ફીનિકસમાં અમે ફક્ત એક જ રાત રોકાવાનાં હતાં અને બહાર ક્લબ/પબમાં જવાનાં હતાં. એટલે રાયને ઘોષણા કરી કે, વેગસ સિવાય જો ક્યાંય મારે સુંદર તૈયાર થઈને નીકળવાનું હોય તો હું અહીં નીકળું. કારણ કે, ક્રાઉડ બધું યુવાન છે અને બાકીનું કામ તમારી ઓસ્ટ્રેલિયન કરી આપશે. અમેરિકન્સ લવ એક્સન્ટસ ;) અમે ચાર વાગ્યે હોટેલ પહોંચ્યા અને સાત વાગ્યે અમારે ડીનર માટે નીકળવાનું હતું. અમે ચાર છોકરીઓ રોઝી, કેલી, એઈમી અને હું અમે સૌથી પહેલાં નજીકનાં શોપિંગ સેન્ટર જવા નીકળ્યા.

દોઢ કલાકનો સમય હતો અમારી પાસે. તેમાંથી ચાલીસેક મિનિટ તો ફક્ત આવવા-જવાની થવાની હતી. અમારે ચારેને જૂદી જૂદી વસ્તુઓની જરૂર હતી એટલે અમે અંદર જઈને અલગ પડી જવાનું નક્કી કર્યું અને સાડા પાંચે જ્યાંથી છૂટાં પડયા હતાં ત્યાં જ ફરી મળવાનું નક્કી કર્યું. મારે એક પેર બ્લેક હીલ્સની અને એક પાસપોર્ટ સમાય તેવડું બ્લેક વોલેટ લેવાનું હતું. સૌથી પહેલાં તો ક્યા સ્ટોર્સમાં જવું તેની ખબર નહોતી અને લગભગ પંદર મિનિટ સુધી હું જેટલું ચાલી તેટલામાં બધી હાઈ-એન્ડ શોપ્સ જ હતી. પછી ત્યાં કામ કરતી એક છોકરીને પૂછ્યું કે, બજેટ શોપ્સ ક્યાં અને કઈ છે એટલે તેણે મને નામ કહ્યાં અને દિશા બતાવી. ગર્લ્સ, ટેક નોટ: યુ.એસ.એ.માં હો અને બજેટ શોપિંગ કરવા ઈચ્છતા હો તો ‘એચ એન્ડ એમ’ અને ‘ફોરેવર ૨૧’ તમારાં તારણહાર છે. :D મને બંને ચીજો બરાબર કટોકટ ટાઈમ પર મળી અને સાડા પાંચે નીચે પહોંચીને અમે સાથે હોટેલ જવા નીકળ્યા.

સાત વાગ્યે તૈયાર થઈને બધાં હોટેલ લોબીમાં ભેગા થયા હતાં અને ત્યાં રાયન એક ગોલ્ફ-બગ્ગી પાસે ઊભો હતો. બધાં આવી ગયાં ત્યારે તેણે અમને કહ્યું કે, આ મેં તમારાં માટે અરેન્જ કર્યું છે અને અહીં હોટેલથી રેસ્ટોરાં/બાર સુધી તમે આ બગીમાં બેસીને જશો. બધાં ખૂબ ખુશ થયાં અને એકબીજા સામે જોઇને હસવા લાગ્યાં. એક પછી એક બગી ભરાતી ગઈ અને નીકળતી ગઈ. બધાં માટે એ નવું હતું એટલે બધાં ખૂબ એન્જોય કરી  રહ્યાં હતાં અને ટ્રાફિક-લાઈટ પર એકબીજાનાં ફોટો લઇ રહ્યાં હતાં. રેસ્ટોરાં, જ્યાં અમને લઇ જવામાં આવ્યા હતાં એ થોડું વધુ પડતું જ મોંઘુ હતું. એટલે અમારી મેઈન મીલ પતાવીને પણ મને અને જેક(ફર્ગ્યુસન)ને ભૂખ લાગી હતી. આમ પણ એ બિચારો ૧૯ વર્ષનો હોવાને કારણે અહીં પણ બારમાં જઈ શકવાનો નહોતો. એટલે, મેં તેની સાથે ડિઝર્ટ માટે ક્યાંઈક જવાનું નક્કી કર્યું. જતાં પહેલાં રાયનને પૂછી લીધું કે, બધાં અહીં પછી ક્યાં જવાનાં છે અને ત્યાં કઈ રીતે પહોંચાય. પછી હું અને જેક નીકળી પડ્યાં અને એક આઈસ-ક્રીમ સ્ટોર ગયાં. જેક સાથે એ દિવસે ઘણી બધી વાત થઇ હતી. એ કોલેજમાં શું કરવા માગે છે વગેરેની. તેને ફોટોગ્રાફર બનવું હતું અને તેનાં વિશેનાં તેનાં પ્લાન્સ તે મને કહી રહ્યો હતો. અમે આર્ટ વિશે પણ એ દિવસે ઘણી વાત કરી હતી. એ પછી અમે બધાં જ્યાં જવાનાં હતાં એ બાર તરફ ગયાં. અમે કોશિશ કરી જો તે અંદર જઈ શકતો હોય તો. પણ, મેળ ન પડ્યો એટલે ત્યાંથી અમે છૂટા પડયા અને એ હોટેલ ગયો.

એ બાર પીસ ઓફ આર્ટ હતો. ત્યાં અંદર ઢગલાબંધ ગેમ્સનાં સેટ-અપ હતાં. એ મોટું વ્હીલ હતું બરાબર બાર પાસે જેનાં પર જૂદા-જૂદા ડ્રિન્ક્સ/શોટ્સનાં નામ લખેલાં હતાં. મિત્રો સાથે તમે એક પછી એક એ વ્હીલ ફેરવી શકો અને જેનાં પર કાંટો અટકે એ ડ્રિંક/શોટ તેમણે લેવાનો. એ ઉપરાંત ત્યાં બિયર-પોન્ગ માટે ટેબલ સેટ કરેલું હતું. પૂલ તો ખરું જ અને બહારનાં ભાગમાં જેન્ગાનું પણ સેટ-અપ હતું. થોડી વાર હું અંદર રહી પણ પછી બહાર બધાં સાથે જેન્ગા રમવા લાગી. એ દિવસે પહેલી વાર ડ્રાઈવર-માર્કસ અમારી સાથે બહાર આવ્યો હતો. તેનું કહેવાનું એમ હતું કે, આ જગ્યા કંઇક અલગ છે એટલે આવી જગ્યાઓમાં આવવા માટે એ હંમેશા તૈયાર હોય. પણ, સામાન્ય બાર/પબમાં તેને બહુ રસ નહોતો. જેન્ગાનો બીજો રાઉન્ડ શરુ થયો ત્યારે મારી હીલ્સ મને હેરાન કરવા લાગી હતી અને એટલે મેં થોડી વાર પાસેનાં ટેબલ પર બેસવાનું નક્કી કર્યું. ત્યાં એક ક્યૂટ છોકરો બેઠો હતો. તેની સાથે થોડી વાત શરુ થઇ. તેનું નામ હતું બ્રેન્ડન. થોડી વારમાં ત્યાં એક છોકરી આવી. એ બ્રેન્ડનની હાઉઝ-મેઇટ હતી, તેનું નામ હતું નિકોલ. એ બંને વાતોડિયા હતાં એટલે અમે ત્રણે ખૂબ હળી-મળી ગયાં. તેઓ પોતાનાં ત્રીજા હાઉઝ-મેઇટ માટે એ દિવસે બહાર આવ્યાં હતાં. એ ત્રીજો હાઉઝ-મેટ એ બારમાં બાઉન્સર હતો અને એન્ટ્રી પર ઊભો હતો. (જેનાં કારણે જેક અંદર ન આવી શક્યો ;) ) તેની નોકરીમાં એ તેનો પહેલો દિવસ હતો.

પછી તો અમારી દોસ્તી થઇ ગઈ. અમારાં પબમાં મ્યુઝિક બહુ જામે તેવું નહોતું એટલે મેં તેમને કહ્યું અને તેમણે મારે ક્યા પ્રકારનું મ્યુઝિક જોઈએ છે એ પૂછ્યું. તેમણે પૂછ્યું જો મારે તેમની સાથે બીજી જગ્યાઓ જોવી હોય તો અને એ બધી અમે જ્યાં હતાં ત્યાંથી ચાલીને જઈ શકાય તેટલી દૂર હતી. મારે જવું તો હતું પણ મારું ડ્રિંક પૂરું કરીને. તેનો પણ ઈલાજ અમે કાઢ્યો. બારમાંથી નીકળતી વખતે ડ્રિંક હાથમાં લઈને ન નીકળી શકાય. પણ, એ જગ્યા બે શેરીનાં કાટખૂણે પડતી હતી અને અમે બહાર ખુલ્લામાં બેઠાં હતાં ત્યારે. એટલે મારું ડ્રિંક અમે જે તરફ બાઉન્સર ન હોય એ તરફની પાળી પર મૂક્યું અને ફટાફટ બહાર નીકળીને બીજી તરફ જઈને ત્યાંથી ઊઠાવી લીધું. It was super funny. I’ve never even done it before (or after).   એ બંને મને જ્યાં લઇ ગયાં એ બહુ ઇન્ટરેસ્ટિંગ જગ્યા હતી. રોક મ્યુઝિક અને બારની બરાબર વચ્ચે એક vintage pimped-up Harley Davidson મૂકેલી હતી. ઓલ્ડ-રોક મ્યુઝિક હતું એટલે એ પ્રમાણે ક્રાઉડ બહુ યુવાન નહોતું. પણ, ત્યાં બ્રેન્ડન અને નિકોલની કંપની અને સારાં મ્યુઝિકને કારણે મને ખૂબ મજા આવી. નિકોલ પછી મને હોટેલ પણ મૂકી ગઈ હતી.

ક્રિસમસ અને બોક્સિંગ ડે – ૨૦૧૨

ઓસ્ટ્રેલિયા, પર્થ, રોટ્નેસ આઈલેન્ડ

આ વર્ષે ક્રિસમસ પર – ગઈ કાલે બપોરે મારાં એક ગુજરાતી મિત્રને ત્યાં જમવા જવાનું હતું અને રાત્રે મારી આ પહેલાંની જોબનાં મારાં કલીગ મિત્રો સાથે જમવાનું હતું. એક મિત્રને ત્યાં બધાં એકત્ર થવાનાં હતાં. હવે બપોરનાં જમવા વખતે પહેરવું શું તેની થોડી મૂંઝવણ થઇ પડી. થયું એવું કે એ ગુજરાતી મિત્રનાં પેરેન્ટ્સ અહીં આવ્યાં છે. તેનાં પપ્પા અને મારાં પપ્પા પણ મિત્રો છે અને એ અંકલને હું ઘણાં વર્ષોથી બહુ સારી રીતે ઓળખું છું. આજની તારીખેય જો ઘેર જાઉં તો તેમને અચૂક મળું. હવે થયું એવું કે, અત્યારે અહીં ગરમી બહુ છે. ૨૫મી તારીખે તાપમાન ૪૦ ડીગ્રીએ પહોંચવાનું હતું. મારાં ઉનાળાનાં ઘરની બહાર આવા લંચ/ડિનર વગેરેમાં પહેરાય તેવાં કમ્ફર્ટેબલ કપડાં બધાં કાં તો લો-નેક છે અથવા એકદમ ટૂંકી શોર્ટ્સ છે અને બાકીનાં જીન્સ- એ પહેરું તો આટલી ગરમીમાં મારી જ જાઉં. એટલે મારાં સામાન્ય કપડાં પહેરવાનું મને બહુ અજૂગતું લાગતું હતું. વળી, તેમને પર્થમાં તો હું પહેલી જ વાર મળવાની હતી અને તહેવારનો કે તેવો કંઈ દિવસ હોય અને ઘણાં બધાં લોકો એકત્ર થવાનાં હોય ત્યારે થોડું ડ્રેસ-અપ કરવું મને પસંદ છે. અંતે નક્કી કર્યું મારો એકમાત્ર કોટનનો સલવાર-કમીઝ પહેરવાનું. સલવાર પંજાબી ઢબની ખૂલતી હોય એટલે કમ્ફર્ટેબલ પણ રહે અને કન્ઝર્વેટીવ* પણ લાગે.

ત્યાં બપોરે જમ્યાં અને પછી મારાં મિત્રનાં મિત્રો અને તેનાં મમ્મી સાથે પત્તા રમ્યા. ત્યાંથી સીધી સાંજે હું મારાં કલીગ મિત્ર – કેવિનને ત્યાં ગઈ અને ત્યાં જઈને જોયું તો પાર્કિંગમાં કોઈ વાહનો પડ્યાં નહોતાં. એટલે, તેનાં ઘરની બહારથી જ મેં તેને ફોન કર્યો અને પૂછ્યું કે, તુ ઘેર તો છો ને? તો તેણે હા પાડી અને પછી મેં ફોડ પાડ્યો કે હું તારા ઘરની બહાર છું એટલે દરવાજો ખોલ. એ હસવા લાગ્યો. પછી મેં પૂછ્યું કે, આમ કેમ? ત્યારે તેણે કહ્યું કે, હાલ પૂરતાં આપણે બે જ છીએ. બાકીનાં લોકો ક્યાં છે એ ભગવાન જાણે. અંતે એક કલાક પછી અમારો મિત્ર રેહાન આવ્યો અને ત્યાર પછી થોડી વારે તેનો ભાઈ સની. મારે કંઈ જમવું નહોતું. આખો દિવસ ખા-ખા જ કર્યું હતું. વળી રેહાન તેનાં ઘેરથી લેમ્બ કરી લાવ્યો હતો. એટલે, આમ પણ હું ખાઈ શકું તેવું બહુ હતું નહીં. લેમ્બ કરી તો રેહાન પકાવીને લાવ્યો હતો અને પછી કેવિનનાં ઘેર આવીને પાસ્તા બનાવીને તેમણે પાસ્તા પર લેમ્બ કરી નાખીને તેનું ડિનર કર્યું. આ પાસ્તા અને લેમ્બ કરીનો હિસાબ મને હજુ સમજાયો નથી. :P એની વે, પછી અમે બધાંએ ‘બ્રેવ’ એનિમેશન મૂવી જોયું અને દિવસ થયો ખતમ. ઘરે આવીને મને બહુ વિચિત્ર લાગ્યું. આખું ઘર ખાલી. ત્રણે હાઉઝમેટ તો પોતાનાં દેશ પોતાનાં ઘેર છે અને એક ગઈ કાલે રાત્રે કામ કરતો હતો. એટલે, ઘરમાં કોઈ ન મળે. એ જોઇને મને થોડો ત્રાસ થયો પણ આમ તો ઊંઘવાનો જ સમય થઇ ગયો હતો એટલે ચાલ્યું. વળી, આજે સવારે વહેલું ઊઠવાનું હતું એટલે ઊંઘવાનું પણ રાત્રે વહેલું હતું. આમ, ક્રિસમસ ડે તો બહુ સામાન્ય રહ્યો. બહુ મજા પણ ન આવી ને બહુ કંટાળો પણ નહીં. ચાલ્યું.

આ વખતનો બોક્સિંગ ડે જો કે બહુ યાદગાર રહ્યો. એકાદ મહિના પહેલાં મારાં એક કલીગ મિત્ર – ટિઆગોએ અમને બધાંને કહ્યું હતું કે,એ દર વર્ષે બોક્સિંગ ડે પર એક બોટ પાર્ટીની ગોઠવણ કરે છે. લગભગ ૪૫ લોકો માટે જગ્યા હશે, તેણે અને તેનાં મિત્રએ એક દિવસ માટે એક બોટ ભાડે કરી છે અને અમારે જોડાવું હોય તો અમે જોડાઈ શકીએ છીએ. એટલે અંતે અમારાં વર્કનાં ફ્રેન્ડ્સમાંથી ૩ લોકો તૈયાર થયાં અને હું, હર્ષ, માઈક, મેટ અને માઈકનો કઝિન બેન અમે બધાંએ એ પાર્ટી માટે પૈસા ભર્યા. આજે આખો દિવસ અમે ત્યાં હતાં. સવારે ૯ વાગ્યે ફ્રિમેન્ટલનાં એક દરિયાકિનારેથી બોટ ઉપડી. અમે ૪૫ લોકો હતાં અને અમને દરેકને એક-એક રિસ્ટ-બેન્ડ આપવામાં આવ્યાં. બોટ પર જતાં પહેલાં દારુ પીવાની મનાઈ હતી અને બોટ પર પણ સ્પિરિટ લઇ જવાની મનાઈ હતી. બોટ પર ખાવાની અને પીવાનાં પાણીની વ્યવસ્થા હતી અને એક હાઉઝ-ડી જે. પણ, દારુ દરેકે પોત-પોતાનું લઈ આવવાનું હતું. સ્પિરિટની મનાઈ હતી. પણ, વાઈન, બીયર અને મિક્સ કરેલાં સ્પિરિટનાં તૈયાર કેન/બોટલ (જેમકે, જીન-ટોનિક વોટર, વોડ્કા-રેડબુલ, વોડ્કા-મિડોરી વગેરે) લઇ જવાની છૂટ હતી. એ બધું ઠંડું રાખવા માટે બરફની ૫ કિલોની ૫ મોટી બેગ અને બધું ઠંડું રહે તેવાં કૂલર બોક્સની પણ વ્યવસ્થા હતી.

આ પાર્ટીનાં વ્યવસ્થાપકો બ્રાઝીલિયન હતાં એટલે બોટ પર લેટિનોઝ (લેટિન છોકરાઓ) અને લેટિનાઝ  (લેટિન છોકરીઓ) સૌથી વધુ હતી. છોકરીઓ પણ ઓછી. છોકરાઓ વધુ. યેસ! આઈ કેન્ડી :D ઉપરથી બોટ-પાર્ટી અને સ્વિમિંગનો પ્લાન હતો એટલે છોકરાઓ લગભગ બધાં ટોપ-લેસ જ હતાં. યસ યસ! અમેઝિંગ આઈ કેન્ડીઝ :D. બોટ સમયસર ઊપડી. ફ્રિમેન્ટલથી રોટ્નેસનો રસ્તો ૧ કલાકનો છે. ફ્રિમેન્ટલ બાજુ દરિયો બહુ ઘૂઘવાતો છે. મોજાં પણ સામાન્ય કરતાં ઊંચાં ઊછળે. પણ, મને મજા આવી. આવાં દરિયામાં બોટ પર જવાનો પહેલો અનુભવ હતો એટલે મને બધી વાતમાં મજા આવતી હતી અને અચરજ થતું હતું. બોટમાં નીચે લાંબી બેસવાની જગા હતી અને ઉપર જ્યાં ડ્રાઈવર હોય ત્યાં પણ લગભગ ૧૦ લોકો જઈ શકે તેટલી જગા હતી. હું ઉપર ગઈ ત્યારે પાણીનાં છાંટા બહુ ઊડ્યા અને ત્યારે જ અહેસાસ થયો કે, આ દરિયોનાં મોજાં કેટલી હદે ઊંચાં છે. દરિયાનું પાણી એકદમ ટર્કોઈઝ (લીલો+બ્લૂ) રંગનું હતું. પણ, થોડાં અંતરે એક પેચ એવો આવ્યો જ્યાં પાણી લીલાશ પડતાં રંગનું હતું. મેં એક મિત્રને પૂછ્યું એમ કેમ ત્યારે તેણે કહ્યું કે, એ વિસ્તારમાં સી-વીડ (દરિયાઈ વનસ્પતિ)ને લીધે પાણી તેવું દેખાતું હોવું જોઈએ. વળી પાછું રોટ્નેસ નજીક ફરી પાણી ટર્કોઈઝ રંગનું થઇ ગયું. બોટ રોટ્નેસ પહોંચી ત્યારે અમને બધાંને શાંતિ થઇ. કારણ કે, ત્યાં દરિયો પ્રમાણમાં ઘણો શાંત હતો અને પાણી સ્થિર હતું. વળી, કિનારાથી અમે ખૂબ નજીક બોટ પાર્ક કરેલી હોવાથી ત્યાં પાણી પણ પ્રમાણમાં ઘણું છીછરું હતું.

લોકોએ પીવાનું તો બોટ શરુ થઇ ત્યારથી શરુ કરી જ દીધું હતું. હર્ષલ,માઈક અને બેનએ બોટનાં ઉપરનાં માળેથી કૂદકો માર્યો સૌથી પહેલાં બોટ પાર્ક થઇ એટલે તરત. તેઓ થોડી વાર પાણીમાં રહ્યાં. પછી મેં પાણીમાં જવાનું નક્કી કર્યું. મને તરતાં નથી આવડતું. એટલે હું બોટ પર જે નાનકડી સીડી હોય, જે સામાન્ય રીતે પાણીમાં ડૂબેલી રહેતી હોય તેનાં પર રેલિંગ પકડીને ઊભી રહી. આમ કરવાથી મારું ધડ સુધીનું શરીર પાણીમાં ડૂબે અને પગને સૌથી નીચેનાં પગથિયાનો ટેકો રહે. વળી, રેલિંગ પકડી હોય એટલે પાણીમાં તણાવાનો કોઈ ડર ન રહે. પછી તો મેં આખું શરીર પાણીમાં પણ નાખ્યું રેલિંગ પકડી રાખીને. મોટાં ભાગે વાળ અને શરીર ડૂબે તે રીતે હું ઊભી રહી અને ફક્ત નાક, કાન અને મોઢું પાણીની બહાર રહેતું હતું. થોડાં સમય પછી ટિઆગો એન્ડ કંપનીએ પાણીમાં ૪-૫ ફ્લોટિંગ બોટ નાંખી હવા ભરીને. તેમણે એ બોટને દોરી સાથે બાંધીને દોરીનો બીજો છેડો અમારી બોટ સાથે બાંધી દીધો એટલે ફ્લોટિંગ બોટ બહુ દૂર તણાઇ ન જાય અને જેમને તરતાં નથી આવડતું તે પણ પાણીમાં જઈ શકે. તેનો ફાયદો મેં ઉપાડ્યો. આ બધાંમાં ૩ છોકરીઓ અને એક છોકરા સાથે મારી દોસ્તી થઇ. એ છોકરાનું નામ પણ ટિઆગો હતું. સમય જતાં ખબર પડી કે, એ બોટ પર કુલ છ ટિઆગો છે! એ ૩ છોકરીઓને પણ તરતાં નહોતું આવડતું. પણ, અમે ચારેયે બહુ મજા કરી. થોડો સમય પાણીમાં કાઢ્યાં પછી અમે બોટ પર ગયાં અને ત્યાં મ્યુઝિક પર ડાન્સ કરવા લાગ્યાં. વળી, બોટ હોવાને લીધે ત્યાં ફ્લોર પર બે લાંબા પોલ હતાં. (પોલ ડાન્સિંગનાં પોલ્સ જે સ્ટ્રીપર્સ વાપરતાં હોય તેવાં) હું બિલકુલ દારુ નહોતી પીતી અને તેઓ પણ પ્રમાણમાં સોબર હતી અને અમને ચડી મસ્તી. એક પછી એક બધાં એ પોલ્સ પર પોતાનાં સ્ટ્રીપર મૂવ્સ દેખાડવા લાગ્યાં. ત્યાં પેલો નવો મિત્ર ટિઆગો આવ્યો. તે ડ્રંક હતો. એટલે, તે કેટલો સારો ડાન્સ કરે છે તેમ કહીને તેને પાનો ચડાવીને અમે તેને પોલ ડાન્સ કરાવ્યો અને બહુ હસ્યા. પછી એ ભાઈનું પોલ ડાન્સિંગ લગભગ અમે સાંજે પાછાં આવ્યાં ત્યાં સુધી ચાલ્યું.

બસ ખાધું-પીધું અને આખો દિવસ આમ જ જલસા કરીને થોડી વાર પહેલાં પાછાં ફર્યા. પાછાં ફરતી વખતે તો મોજાં વધુ ગાંડા હતાં. બોટ પર લગભગ બધાં ડ્રંક હતાં અને છેલ્લે અમારાં મિત્ર ટિઆગોએ એક ઘોષણા કરવા માટે કાન ફાડી નાંખે તેવી સીટી વગાડી. બધાંએ ધ્યાન દીધું એટલે સૌથી પહેલાં તે કહે “લિસન એવરીવન. બિયરની બોટલ ઊંચી કરી, “આઈ એમ ઓન અ મધરફકિંગ બોટ *ડ્રંક સ્માઇલ*!” અમેં બધાં હસી હસીને ઊંધા વળી ગયાં. પછી તે ખરેખર જે કહેવા માટે ઊભો થયો હતો તે આફ્ટર-પાર્ટીની વાત કરી. અત્યારે તેનાં ઘેર આફ્ટર-પાર્ટી ચાલતી હશે તેવું માનું છું. અમે તો થાકીને સીધાં ઘેર જ આવ્યાં. મારો આ બોટ પાર્ટીનો પહેલો અને બહુ મજાનો યાદગાર અનુભવ રહ્યો.

457732_305123189606185_1618970738_o 458397_305122422939595_730369432_o

*આ સંદર્ભે કન્ઝર્વેટીવ ડ્રેસિંગનો અર્થ અહીંનાં સામાન્ય ઉપયોગમાં તેવો થાય છે કે, જ્યારે કોઈ સ્ત્રીનાં કપડાં ગોઠણથી ઉપર પણ ન હોય અને છાતીનો ભાગ પણ ઘણોખરો ઢાંકતો હોય. જો ફક્ત ડ્રેસ ટૂંકો હોય અને બાકીનું બધું ઢંકાયેલું હોય અથવા છાતીની કટ થોડી ઊંડે સુધી ખુલ્લી રહેતી હોય પણ પગ ગોઠણ સુધી કે તેથી નીચે સુધી ઢંકાતો હોય તો તે ડ્રેસિંગ સામાન્ય કહેવાય છે.